Henk Vegt

Fotografie

Als kind
Als kind zag ik vroeg beeldende kunst in de vorm van schilderijen en beeldhouwkunst in de villa van mijn tante. Jarenlang legde een buurman ons als kinderen met zijn camera vast.

Een jeugd met tekenen, schilderen, fotografie en geen kunstacademie
Studeren werd een strijd tussen hoofd en handen. Mijn handen bleven actief; ik tekende de witruimte van mij agenda vol en thuis ontdekte ik olieverf en werd toegelaten tot de kunstacademie in Breda, maar dit ging niet door  vanwege gebrek aan steun in de thuissituatie. Toch bleef ik mijn wereld herscheppen. Vanaf mijn zestiende klikte mijn Russische Zenit spiegelreflexcamera in geboortestad Breda bij verlaten fabrieken, gesloopte voorgevels, halve woonkamers met gescheurd behang.

Ogen, een spiegel van de ziel
Wie waren die mensen tijdens mijn baan in het onderwijs? Mijn wereld- en mensbeeld werden verbreed door reizen naar onbekende landen en culturen. Ik maakte een portretserie van jongeren die naar Nederland waren gekomen op zoek naar een nieuwe toekomst. Ik fotografeerde ze met hun droom en trots.

Ogen zijn de spiegel van de ziel, schreef Da Vinci. Maar wat schuilt er in die ziel? Hoe maak ik hart en hoofd, lichaam en ziel, de fysieke buitenzijde en de deels verborgen mentale kant van de mens tot één beeld? Eerst naar hen luisteren en kijken, daarna leg ik vast wie ik achter die ogen vermoed.

Portret met een eigen gezicht
Portretfotografie met een eigen gezicht is nu mijn richting. Ik verpak het portret zodat het zorgt voor versterking van het karakter of voor een verhaal wat zorgt voor vragen over de context. Ik zit boordevol ideeën en heb de gewoonte deze in lijsten te noteren, over te lezen en daarna gerijpt te realiseren.

Beeldspraak van mijzelf
Fotografie is kunst als het de alledaagse wereld nieuwe ogen geeft.

Wanneer we kijken nemen we nog niet waar – Wanneer we waarnemen verwonderen we nog niet – Pas wanneer we verwonderen verrijkt het onszelf boven het dagelijkse leven uit – Dat willen delen is fotografie

Portretschilder
Sinds 2023 ben ik gestart met het maken van portretten in olieverf nadat ik dit medium enkele tientallen jaren niet meer had aangeraakt.

Niet van mij, wel mooi
Aimer, ce n’est pas se regarder l’un a l’autre, c’est regarder ensemble dans la même direction (Antoine de Saint-Exupéry).

Henk Vegt